Article

تورید سمنت خارجی، فروش تولیدات داخلی را کاهش داده است

کابل (پژواک،١١ قوس۹۳): باوجود افزایش امور بازسازی و ساختمانی درکشور، تولیدات داخلی سمنت نیاز مردم را رفع نمیکند و بیشترین سمنت از کشورهای همسایه خریداری و وارد افغانستان میگردد.

واردات بیش از حد سمنت خارجی، نه تنها باعث کاهش فروش تولید داخلی گردیده، بلکه نگرانی هایى را برانگیخته، که شاید مداخلات کشورهای صادرکنندۀ سمنت، باعث کاهش تولیدسمنت در داخل کشور گردیده است.

سنگر صافی رئیس اتحادیه  وارد کنندگان سمنت درافغانستان، سمنت را یکی از نیازهای مهم درعرصه  امور ساختمانی می داند و می گويد که فابریکه های موجود سمنت سازی در کشور، روزانه ازهفت الی هشت صد تُن سمنت تولید می نمایند؛ درحالیکه ضرورت مردم اضافه از ۴۰ هزار تُن سمنت دریک روز می باشد.

وى به آژانس خبرى پژواک گفت: "چون تولیدات داخلی سمنت کم است و بنابر ضرورت، ما ناچار هستیم مقدار زیاد سمنت را از کشورهای همسایه وارد کنيم که برای مردم ما بسیار قیمت تمام می شود."

صافى افزود که درصورت فعال شدن فابریکه هاى بیشتر تولید سمنت درافغانستان، درهر فابریکه برای بیست هزارتن زمینه کار مساعد می گردد و درآنصورت دیگر کارگرافغان، نیاز ندارد که درکشورهای همسایه کار کند.

رئیس اتحادیه واردکنندگان سمنت گفت که درحال حاضر ۳۲ شرکت وارداتی سنگ سمنت، عضویت این اتحادیه را دارند و اعضای  اتحادیه از پرداخت مالیات هنگفت به دولت شکایت دارند.

وی افزود که آنها روزانه ۲۰۰۰ موتر، تیلر مواد سمنت را وارد کشور می کنند که برابر است با ۳۲ هزار تُن سمنت، و از هرتیلر ۱۳۵۰۰ افغانی مالیه گرفته می شود.

از سوی دیگر، حسیب رحیمی رئیس اجرائیوی اتاق تجارت وصنایع کابل، موجودیت سمنت افغانستان را برای رفع ضروریات مردم کشور ناکافی خوانده گفت که قراربود از سال ۲۰۰۱ الی سال ۲۰۰۶ ميلادى، سه فابریکه سمنت (سمنت جبل سراج پروان، سمنت هرات و سمنت غوری بغلان) فعال گردد.

رحیمی افزود که بنابر مشکلات، کار فعال سازی سایر فابریکه هاى تولید سمنت به تعویق افتاده و حالا تنها یک فابریکه سمنت غوری فعال می باشد که روزانه درحدود ۱۰۰ الی ۱۵۰ تُن سمنت را تولید می نماید.

این درحالی است که به گفته رحیمی نیاز کنونی مارکیت افغانستان، سالانه پنج میلیون تُن سمنت است.

موصوف گفت که چون نیازمندی مردم به سمنت بیشتر است و تولیدات داخلی نمی تواند تقاضای مارکیت را پوره سازد، تطبیق پلان هایی که بتواند جلو واردات کشورهای همسایه را بگیرد بسیار بعید است.

رحیمی نیز به این باور است که در حال حاضر، افغانستان بیشترین سمنت مورد نیاز خود را از کشورهای همسایه وارد می کند.

به گفته موصوف موجودیت فساد اداری، عدم تطبیق پلان ها، اوضاع سیاسی وفقر اقتصادی ازجمله  مواردی است که باعث شده تا فابریکه های سمنت افغانستان، به سکتورهای خصوصی واگذار نشوند.

وی وزارت معادن و پطرولیم را نیز مقصر دانست که نتوانسته پلان منظمی را بخاطر واگذاری فابریکه هاى سمنت به سکتور خصوصی طرح نموده از واردات سمنت کشورهای دیگر جلوگیری نماید.

همچنان دکتورابراهیم جعفری کارشناس معادن و عضو شبکه نظارت از منابع طیبعی، به این باوراست  که تشویق  وسرمایه گذاری بالای سمنت، بدون همکاری وحمایت  دولت صورت گرفته نمی تواند.

وى افزود: "بسیاری سرمایه گذاران علاقمند سرمایه گذاری روی فابریکه هاى سمنت هستند؛ اما دخالت کشورهای همسایه، جلوسرمایه گذاری را درافغانستان تا حدی گرفته و مشکلات نا امنی، می تواند براى فابريکه ها و سرمایه گذاری مشکل ایجاد کند."

به گفته اين کارشناس معادن؛ افغانستان سالانه به پنج الی شش میلیون تُن سمنت نیاز دارد و تا حدود چهار میلیون تُن سمنت را ازپاکستان وارد می کند و پاکستان، سالانه یک ميلیارد دالراز سمنت خود عاید به دست می آورد.

به نظر جعفری، کشورهای همسایه نمی خواهند بازار خود را درافغانستان از دست بدهند و به  همین دلیل، جلو سرمایه گذاری درافغانستان گرفته شده است.

این استاد پوهنتون به جانب دیگر قضیه نیز اشاره نموده گفت کمپنی هايی که می خواهند در این راستا سرمایه گذاری نمایند، درابتدا ممکن علاقه بگیرند، ولی بعد که  وارد کار شوند، تولیدات آنها، گرانتراز نرخ بازار تمام می شود وبه این دلیل سرمایه گذاری آنها شکست می خورد.

وی با ارائه مثالی افزود: سمنتی که درهرات تولید می شود، اگر به کابل آورده می شود، ممکن کرایه موتر آن گزاف تمام شود و مصرف انرژی هم اگر زیاد باشد، آنها مجبورند قیمت سمنت خودرا بلند ببرند.

جعفری گفت که اصل موضوع بازی قیمت است، اگر تولید کنندگان، قیمت سمنت را بالا ببرند، کشورهای صادر کننده، قیمت سمنت خود را پایین می آورند تا افغانها نتوانند تولید خودرا به فروش برسانند.

موصوف به این باور است که مشکل سمنت درافغانستان، نه راه  حل دولتی دارد و نه از راه شخصی حل می شود، بلکه روابط دوجانبه وهمکاری مشترک بین دولت وسکتور خصوصی است، که می تواند این مشکل را حل کند.

اين کارشناس افزود که افغانستان از نگاه حجم مواد قابل تولید سمنت، درجایگاه بالایی قرار دارد؛ چون سمنت از مواد چونه یا آهک تولید می شود که  ذخایر آن درافغانستان از مربوطات بدخشان تا شمال کابل و الی ولایت هرات امتداد پیدا می کند.

وی علاوه کرد که چون ۷۵ درصد سمنت ازچونه ساخته می شود، افغانستان از نگاه چونه ظرفیت خوبی دارد؛ همچنان ریگ، آهن و سنگ معدنی والمونیم که برای ساختن سمنت ضروری پنداشته می شوند، درافغانستان موجود است و کارخانه های فعلی سمنت سازی درافغانستان، درکنارهمین منابع آن قرار دارند.

با اين حال، دیپلوم انجنیرخوږمن علومی معین خدمات شهری شاروالی کابل و کارشناس معادن، از موجودیت سنگهای سمنت در افغانستان ابراز خرسندی نموده گفت که خوشبختانه افغانستان از نگاه معادن، غنی ترین کشور جهان است و بسیاری کشورها، مثل افغانستان منرال ندارد.

وى افزود: "مهمترین موادیکه درسمنت به کارمی رود، سنگ چونه است که درتمام نقاط افغانستان پیدا میشود؛ همچنان گل رس و گچ هم دراکثر ولایات افغانستان وجود دارد."

به گفتۀ علومی، باوجودیکه افغانستان دارای منابع مواد سنگ سمنت است؛ اما بیشترین سمنت افغانستان از کشورهای همسایه خریداری می گردد.

این کارشناس عرصه جیولوژی و معادن به این باور است که تفاوت سمنت بین کشورهای همسایه  وسمنت افغانستان بسیار زیاد است. بگونۀ مثال: "سمنت پاکستان دارای مارک ۲۰۰ و دارای کيفیت کمتربوده؛ درحالیکه سمنت افغانستان دارای مارک ۴۰۰ و کيفیت عالی دارد."

وى با سایر کارشناسان عرصه معادن واقتصاد همنظراست که کشورهای همسایه نمی خواهند بازار افغانستان را ازدست بدهند و به همین دلیل نمی گذارند که فابریکه هاى تولید سمنت در کشور فعال گردند.

به نظرعلومی، سالانه دو میلون تُن سمنت به شکل غیرقانونی وارد افغانستان می شود واین خودش بر اقتصاد کشور تاثیرگذاراست؛ چون تنها سمنت غوری نمی تواند نیازمردم را رفع کند.

اين کارشناس گفت: "اگر پنجاه فابریکه سمنت را هم درافغانستان فعال بسازیم، بازهم ضروریات مردم را رفع نمی کند؛ چون ما پیش روی خود ساختمان های بسیاربزرگی  داریم، بندهای آب و برق داریم، سرک هايی داریم که تمام آن به واسطه سمنت ساخته می شوند."

یکتن از محققين آزاد عرصه  معادن نيز به این باور است که مداخله کشورهای همسایه یکی از عواملی است که  جلو تولید سمنت افغانستان  را می گیرد.

وى که نخواست نامش ذکر شود، به پژواک گفت: "اینکه فابریکه هاى سمنت را به سرمایه گذاران افغانی واگذار نمی کنند، دلایل گوناگون دارد؛ چون سرمایه گذاری در بخش معادن بسیار مغلق است، باید پلان تخنیکی، پلان محیط زیستی وپلان خدمات شهری وتخصص وتجربه کاری داشته باشد که دربعضی حالات، شماری از کمپنی ها این معیارها را ندارند."

همچنين حسیب الله موحد معاون اداره احصائیه مرکزی و استاد پوهنځی اقتصاد پوهنتون کابل، در رابطه به افزایش تولیدات سمنت در افغانستان گفت که یگانه راه حل این معضله، وضع تعرفه بالاى سمنت وارداتی کشورهای همسایه است تا از ورود آن جلوگیری شود.

این کارشناس مسایل اقتصادی افزود: "باید سرمایه گذاران داخلی خود را تشویق نماییم تا در داخل کشور سرمایه گذاری نمایند و برای هموطنان شان، زمینۀ کار را افزایش بدهند و از فرار سرمایه نیز جلوگیرى شود."

 

جهت دسترسی به خبرهای تازه ، فیچر ها ، مصاحبه ها ، ویدیوها و تصاویر مبایل اپلکیشن آژانس خبري پژواک را دانلود نمایید.

Give us a call on +93 20 220 1814